OAuth 2.0 چارچوبی برای واگذاری دسترسی محدود به منابع است. کاربر می‌تواند به یک برنامه اجازه دهد بخشی از داده حسابش را در سرویس دیگری دریافت کند، بدون اینکه گذرواژه خود را مستقیماً در اختیار آن برنامه بگذارد.

در پروژه چه کاربردی دارد؟

در جریان Authorization Code با PKCE، کلاینت پس از تایید کاربر Token با دامنه دسترسی مشخص دریافت می‌کند.

OAuth 2.0 به‌تنهایی استاندارد کامل احراز هویت نیست. برای احراز هویت معمولاً OpenID Connect در کنار آن استفاده می‌شود.

نمونه جریان OAuth 2.0

Client requests authorization with PKCE
User approves at Authorization Server
Client exchanges code for token
Client calls protected API with access token

از Implicit Flow در پیاده‌سازی‌های جدید اجتناب می‌شود. Scope توکن، طول عمر و Storage آن به نوع کلاینت و مدل تهدید بستگی دارد.